Bazylika kolegiacka Narodzenia NMP w Wiślicy

Wiślicka bazylika Narodzenia Najświętszej Marii Panny z 1350 roku ufundowana została przez Kazimierza Wielkiego prawdopodobnie jako pokuta za zabójstwo kanonika Marcina Baryczki. Jest to jedna z pierwszych w Polsce świątyń dwunawowych. Jej wnętrze zdobią gotyckie sklepienia krzyżowo-żebrowe wsparte na trzech filarach pośrodku bazyliki.

Kościół został zniszczony w czasie I wojny światowej przez Austriaków. Odbudowano go w latach 1919-1926. W podziemiach odkryto fundamenty dwóch wcześniejszych romańskich kościołów oraz kryptę ze słynną posadzką gipsową, tzw. posadzką wiślicką. W głównym ołtarzu umieszczono figurę Matki Boskiej, tzw. Madonny Łokietkowej z około 1300 roku.

Posąg Madonny Łokietkowej otaczany jest czcią od stuleci. Król Władysław Łokietek w trakcie walk o Wiślicę z czeskim królem Wacławem II często modlił się przed jej wizerunkiem. Corocznie na odpust do Wiślicy przybywał Kazimierz Wielki wraz z braćmi, a później również Władysław Jagiełło i Jadwiga. Wedle przekazów, figura trafiła do Wiślicy z Węgier. Jej koronacji dokonał w 1966 roku prymas Polski kardynał Stefan Wyszyński.

Przy zachodniej fasadzie bazyliki stoi dzwonnica, wzniesiona w latach 1460-1470 z fundacji Jana Długosza. W 1858 roku uległa ona groźnemu pożarowi. Odrestaurowano ją dopiero w 1872 roku. Ponownie została uszkodzona w czasie austriackich bombardowań w czasie I wojny światowej.

Od 2004 roku kolegiata w Wiślicy nosi nazwę Bazyliki Mniejszej. To trzecia bazylika w diecezji kieleckiej. Jest jedną z najlepiej zachowanych tzw. kazimierzowskich świątyń. Wiślica to miejsce, skąd wyrusza piesza kielecka pielgrzymka do Częstochowy.

Źródło: Echo Dnia, dodatek "Świętokrzyskie, jakie cudne"