Ta niezwykła prawie stuletnia sosna, dziw natury, nazywane jest również sosną na szczudłach. Rośnie na skraju lasu we wsi Wełecz koło Buska-Zdroju. Od 2002 roku jest pomnikiem przyrody. Dla ochrony ogrodzona została drewnianymi żerdziami. Zaliczana jest do gatunku zwyczajnych, określana też mianem pospolitej, ale z wyglądu nie jest ani zwyczajna, ani pospolita. Kształtem przypomina bowiem olbrzymiego pająka, który kroczy na długich odnóżach. Te odnóża to kilkanaście grubych i cienkich korzeni, wiszących niemal w powietrzu. Nie ma chyba w Polsce drugiej podobnej do niej. Jej korzenie wyszły już na ponad trzy metry z ziemi. Może się pod nimi pomieścić kilka osób.
Sosna rośnie przy zboczu niewielkiego wzniesienia. Mieszkańcy Wełecza twierdzą, że w tym miejscu wydobywali kiedyś piasek na budowę. W ten sposób odsłonili korzenie sosny, ale nie zniszczyli drzewa.
Szczudlaste sosny, podobne do tej w Wełeczu - chociaż dużo mniejsze - rosną na dzikich wyrobiskach piasku koło Nagłowic i Jędrzejowa. Drzewa tego gatunku, rosnące z odkrytym systemem korzeniowym znajdują się również w niektórych partiach gołoborzy w Jeleniewskim Parku Krajobrazowym. I w tych przypadkach sprawcą niezwykłego kształtu roślin był człowiek. Wybrane nielegalnie piasek i kamienie tworzące gołoborza sprawiły, że korzenie rosnących tam sosen także zostały odsłonięte.
Sosna zwyczajna, „drzewo chlebowe” rodzimego leśnictwa, ma również swoich wielbicieli w innej części Europy - jest drzewem narodowym Szkocji.
Wieś Wełecz położona jest przy drodze Busko - Pińczów. Niezwykła sosna rośnie około 250 metrów od niej, po prawej stronie. Dojazd do tego niezwykłego pomnika przyrody wskazuje tablica z napisem „Pomnik przyrody. Sosna pospolita”.
Źródło: Echo Dnia, dodatek "Świętokrzyskie, jakie cudne"
- Zgłoś naruszenie
- Zaloguj się lub utwórz konto, by komentować



Komentarze (0)